اخلاق در پژوهش: چیستی خودعلم ربایی

نوشته شده توسط دکتر حسین اترک on . Posted in اخلاق کاربردی

چکیده

زمینه: این مقاله در زمینه اخلاق پژوهش به ماهیت و چیستی یکی از سوء رفتارهاي پژوهشی به نام خودعلم ربایی یا سرقت علمی از خودمی‌پردازد. سرقت علمی یا علم‌ربایی به نسبت دادن اثر دیگران به خود و انتشار آن به نام خود گفته میشود که خودعلم‌ربایی یا سرقت علمی ازخود یکی از انواع آن است. برخی از مسائل مطرح در این مقاله عبارت است از: خودعلم‌ربایی چیست و چه انواعی دارد؟ انتشار مجدد آثار پیشینخود تحت چه شرایطی جایز است؟

نتیجه گیري: برخی از نتایج به‌دست آمده در این تحقیق عبارتند از: خودعلم ربایی به انتشار دوباره کل یا بخشی از آثار منتشر شده پیشین خودبدون ارجاع مناسب به آنها گفته میشود. انتشار مجدد، پژوهش تکه‌شده، بازیابی متن از انواع خودعلم‌ربایی هستند. از آنجا که در سرقت از خوداستفاده شود. پژوهشگران و مؤلفان « انتشار مجدد » از اصطلاح « خودعلم‌ربایی» یا «سرقت از خود» معنا ندارد، پیشنهاد میشود بهجاي اصطلاحاتبه هنگام استفاده از آثار منتشر شده پیشین خود باید ارجاع مناسبی به آنها بدهند و آن را به اطلاع خوانندگان، سردبیران و مسئولان نشر برسانند.در صورت استخراج چند مقاله پژوهشی از یک موضوع مانند رساله دکتري یا طرح پژوهشی و همپوشانی آنها با یکدیگر مراتب را به اطلاعسردبیران نشریات برسانند. از انتشار مجدد عین مقالات منتشر شده در کنفرانسها باید پرهیز شود.


کلیدواژگان: اخلاق پژوهش، سرقت علمی، خودعلم ربایی، انتشار مجدد، پژوهش تکه شده

لینک مقاله